دلشرم

نه
بوی مولانا می‌ریزد و نه قافیه‌های حافظ .
نه پند سعدی نغز است و نه عطر
عطار تازه . همین گونه است
که دل می‌گیرد در این غربت هفت‌رنگ
بوی‌ناک . و این صراحی
ناکوک زمانه تو را بدجور گوش‌مالی می‌دهد .
زمانه خوش دارد تو را بپروراند
و پرتاب کند میان خودش، بی که پروازی را
حس کرده باشی یا پر گرفته باشی در کویر
بی‌سراب لحظه‌ها .
نمی‌دانم
آیا سراب بود یا نبو...